”Sabah vakti geride kalırken umudum yavaş yavaş tükeniyor. Öğlen olduğunda ölüyorum. Akşama doğru diriliyorum. O zaman geleceğine yeniden inanıyor ve masaya onun için bir tabak koyuyorum, ama o yeniden ölüyor ve gece olduğunda umudum tamamen tükenmiş olarak uyuyakalıyorum. uyanıyor ve hayatta olduğunu hissediyorum…”
27 Mayıs 1995 yılından beri her cumartesi, faili belli akbeti belirsiz olan çocuklarının ve yakıınlarının akıbetlerini sormak için bir araya gelen Cumartesi anneleri 700. haftasında yine kayıplarının resimleriyle alanları dolduracak. Belki evladı gelir diye yıllardır kapısını, penceresini kapamayan anneler tüm engellemelere ve baskılara rağmen arayışlarını Galatasaray meydanınında haykırıyorlar. Bizler Almanya da yaşayan Türkiyeli ve Kürdistanlılar olarak 700 haftadır beyaz başörtüleri ile en azından evlatlarının kemiklerini isteyen gözü yaşlı anaların yanında olacağız. Evlatlarının katllerinden hesap sormak için seslerine ses vereceğiz. Tüm dost ve yoldaşlarımızı 700. haftasında Cumartesi Anneleri’nin yanında olmaya çağırıyoruz.
Kayıp edenler kaybedene dek mücadele edeceğiz!
HDK-Almanya